Mola-zwangerschap
Een mola-zwangerschap is een bijzondere vorm van een niet goed aangelegde zwangerschap.
Bij een mola-zwangerschap is er bij of kort na de bevruchting iets misgegaan. Daardoor groeit alleen de placenta door in de baarmoederholte en ontstaan daar talloze blaasjes.
Er zijn twee soorten mola-zwangerschappen:
- Complete mola-zwangerschap. Hierbij wordt een eicel zonder erfelijk materiaal bevrucht door een spermacel.
- Incomplete mola-zwangerschap. Hierbij wordt één eicel bevrucht door twee spermacellen.
Gewoonlijk is er bij een mola-zwangerschap geen embryo. Is er bij uitzondering toch een vrucht? Dan is deze bijna nooit levensvatbaar.
Klachten
- In het begin lijkt de mola-zwangerschap op een normale zwangerschap. U kunt ook klachten hebben die bij een gewone zwangerschap passen, zoals moe of misselijk zijn.
- Hoe langer u zwanger bent, hoe meer kans dat u bloed via de vagina verliest.
- De baarmoeder groeit snel en de buik wordt sneller dik dan bij een gewone zwangerschap.
Oorzaken
Een mola-zwangerschap komt heel zelden voor: bij 1 op de 2.000 zwangerschappen. Waardoor een mola-zwangerschap komt, is niet bekend. Het is dan ook niet te voorspellen welke vrouw dit krijgt. Sommige vrouwen hebben wel meer kans op een mola-zwangerschap. Bijvoorbeeld vrouwen die uit Zuidoost-Azië komen.
Mogelijk spelen erfelijke factoren een rol. Ook de leeftijd speelt mee. Vrouwen onder de vijftien en boven de veertig jaar hebben meer kans op een mola-zwangerschap. Meestal is er geen oorzaak voor een mola-zwangerschap aan te wijzen. De kans is ook niet groter als u lang de pil gebruikt, sport of stress heeft.
Onderzoek
We kunnen een mola-zwangerschap ontdekken met een echo. We zien dan geen vruchtzakje met een embryo en een kloppend hartje, zoals bij een gewone zwangerschap. Wel zien we veel kleine blaasjes die de baarmoederholte opvullen. Soms krijgt u een echo omdat u bloed verliest via uw vagina. Soms omdat het hartje niet te horen is of omdat de baarmoeder te groot lijkt voor hoe lang u zwanger bent. We kunnen een mola-zwangerschap ook toevallig ontdekken als we voor een andere reden een echo maken.
Extra onderzoek
- Laat een echo zien dat u (zeer waarschijnlijk) een mola-zwangerschap heeft? Dan maken we een longfoto. Daarop kunnen we zien of de mola-blaasjes ook naar de longen gegaan zijn.
- In het laboratorium onderzoeken we hoeveel zwangerschapshormoon in het bloed zit (de hCG-waarde). Dit hormoon wordt in het placentaweefsel gemaakt. De hoeveelheid van dit hormoon geeft aan hoeveel placentaweefsel er is. En dus hoe actief de mola is.
Behandeling
Curettage
- Bij een mola-zwangerschap adviseren we altijd om een curettage te doen. Bij deze operatie zuigen we het mola-weefsel met een dun slangetje uit de baarmoederholte weg, via de vagina. De gynaecoloog probeert zoveel mogelijk mola-blaasjes weg te halen. Meestal doen we deze ingreep onder narcose.
- Bij de curettage kunt u soms veel bloed verliezen. Een bloedtransfusie tijdens of na de ingreep kan dan nodig zijn.
- Na de curettage heeft u nog een paar weken wat bloederige of bruinige afscheiding. U kunt het beste pas weer vrijen als het bloedverlies voorbij is.
Controle
Bij een curettage proberen we zo veel mogelijk mola-blaasjes weg te halen. Maar er blijven altijd blaasjes achter. Normaal ruimt het lichaam die resten uit zichzelf op. Om te controleren of de blaasjes die zijn achtergebleven goed verdwijnen, onderzoeken we regelmatig uw bloed. We kijken hoeveel zwangerschapshormoon daar in zit. In het begin doen we dit onderzoek elke week. Als de HCG-waarde normaal is, wordt het een week later nogmaals bevestigd en stoppen de bloedonderzoeken. Meestal duurt het 6 weken voordat de bloeduitslagen normaal zijn. Soms daalt het HCG niet genoeg of blijft het te hoog, dit gebeurd bij 10% tot 20% van de vrouwen met een mola-zwangerschap. Dan is verdere behandeling nodig.
Als mola-weefsel blijft
Soms gaan de mola-blaasjes niet weg uit de baarmoeder of groeien ze zelfs weer aan. Als mola-weefsel blijft zitten, spreken we van een persisterende trofoblast. De hCG-waarde daalt dan niet genoeg. Meestal zijn er geen klachten. Maar soms krijgt u weer verschijnselen die bij een zwangerschap passen of verliest u weer bloed.
Een enkele keer kan mola zich via het bloed uitbreiden in de longen. U kunt dan last krijgen van hoesten en kortademig zijn. Ter controle maken we altijd een nieuwe longfoto.
Een persisterende trofoblast kan een voorstadium zijn van een kwaadaardige aandoening. Daarom is chemotherapie nodig. We behandelen u dan met medicijnen die de cellen doden. De kans dat u helemaal beter wordt is heel groot. Heeft u geen wens meer om een kind te krijgen? Dan kunnen we ook besluiten om i.p.v chemotherapie uw baarmoeder te verwijderen.
Een nieuwe zwangerschap
- Na een mola-zwangerschap mag u weer proberen zwanger te worden als de HC waarde weer normaal is en er geen verdere controles meer nodig zijn.
- Als u medicijnen heeft gebruikt vanwege een persisterende trofoblastomdat mola-weefsel bleef zitten? Dan is het beter pas weer zwanger te worden als de hCG-waarde in het bloed een jaar normaal is.
- Na een mola-zwangerschap heeft u niet meer kans op onvruchtbaarheid, problemen met uw gezondheid of problemen bij een volgende zwangerschap. Wel is er een iets grotere kans (1%) op een tweede mola-zwangerschap. Laat daarom bij een volgende zwangerschap vroeg een echo-onderzoek doen. Zo kunnen we zien of alles normaal is.
- Een eerdere mola-zwangerschap is geen reden voor een medische indicatie en bevalling onder leiding van een gynaecoloog. Wel adviseren we om zes weken na de bevalling het bloed nog een keer te controleren op hCG.
Geestelijk herstel
Veel vrouwen maken na een mola-zwangerschap geestelijk een moeilijke tijd door. De verwerking is soms moeilijker dan na een gewone miskraam. Een mola-zwangerschap is onbekend en u moet vrij lang wachten voor u opnieuw kunt proberen zwanger te worden. Mola-zwangerschappen komen weinig voor. Het is daardoor voor de omgeving vaak niet duidelijk wat u doormaakt.
Iedereen verwerkt een mola-zwangerschap anders. Hoe lang de verwerking duurt, is moeilijk aan te geven. Het is verstandig om te blijven praten. Met uw partner en misschien met stellen die hetzelfde hebben meegemaakt. Patiëntenvereniging Freya kan daarbij helpen, zie www.freya.nl.
Mola-registratie
In Nederland worden alle mola-zwangerschappen geregistreerd bij het Academisch Ziekenhuis in Nijmegen. Zo hopen artsen hier meer over te weten te komen. De gynaecoloog meldt ook uw gegevens bij deze registratie aan. Tenzij u hier bezwaar tegen maakt.
Deze tekst is tot stand gekomen met dank aan de Nederlandsen Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie (NVOG).