Hemelpost – een troostend ritueel
Dit verdriet treft ook ouders die een fertiliteitspoging zoals IVF zonder succes hebben doorlopen. Of de zwangerschap hebben moeten afbreken door een ernstige afwijking. Twee toegewijde verpleegkundigen van de afdeling Verloskunde, Sietske en Rebecca, willen ouders helpen om hun verlies een plek te geven.
In onze tuin staat sinds december 2025 een nieuwe troostplek: Hemelpost. Een brievenbus waar iedereen een brief, tekening of gedachte kan achterlaten voor wie wordt gemist. Kom naar deze bijzondere plek die helpt om gevoelens woorden te geven. Je vindt deze plek rechts van de hoofdingang, langs het wandelpad.
Wij bedanken al onze donateurs (Ronde Tafel 141 Gooi/Eem en vele particulieren) voor hun bijdragen.
Een brief,
gedicht,
een tekening
Met die ene gedachte, droom of wens
die niet meer uitkomt
maar wel een plek vindt.
Hemelpost
Het schrijven van een afscheidsbrief, een gedicht of het maken van een tekening biedt ouders, broertjes en zusjes een manier om hun verdriet te uiten. Met ‘Hemelpost’ geven we hen een liefdevolle en troostende manier om hun gevoelens symbolisch te delen. Op een rustige, beschutte plek op het prachtige groene terrein van Tergooi MC kunnen zij deze woorden en beelden letterlijk op de post doen – een moment van bezinning.
Sietske Kruijer, obstetrie- en gynaecologie-verpleegkundige:
“Ouders vertellen ons vaak hoe moeilijk het is om terug te keren naar het ziekenhuis waar zij hun intens verdrietige nieuws kregen. Hoe waardevol zou het zijn om dan toch een plek te hebben waar ze, op hun eigen manier en in hun eigen tempo, troost kunnen vinden? Daarom dromen wij van een beschutte plek net buiten het ziekenhuis, waar ouders en hun gezinnen symbolisch afscheid kunnen nemen.”
Christine van den End, geestelijk verzorger:
“Mijn collega’s en ik spreken dagelijks mensen in Tergooi die te maken hebben met afscheid en rouw. Dit varieert van het accepteren van het hebben van een ziekte, het afscheid nemen van bepaalde activiteiten tot afscheid van het leven. Ook het verlies van een kind dat al lang geleden overleed, komt vaak weer boven. Als geestelijk verzorgers kijken wij uit naar de realisatie van deze plek, zodat wij ook deze mensen dit troostende ritueel kunnen aanbieden.”